بازدید سایت

ما 625 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

کوچه دکتر طلوعی را در لنگرود همه می شناسند ، از کودک و بزرگسال تا پیر و سالخورده ، شهرداری سالهاست نام کوی ابوذر را برآن نهاده است اما هرگز آن اسم جا نیفتاد و کسی آن را زمزمه نکرد .

26068694 1553188608104885 9014839464689664000 n

در میانه آن کوچه خانه ای بزرگ و حیاط دار با دیوارهای بلندش خودنمایی می کند ، خانه پزشکی مردمی که اصالتاً رحیم آبادی و ساکن دیرپای لنگرود بود ، به واسطه همسایگی با خانه مادربزرگ و واقع شدن در محله مادری از کودکی می شناختمش و اکثر آخر هفته ها می دیدمش ، استوار و متین با آن چشمهای درشتش که ناخودآگاه به انسان اعتماد به نفس می داد. با آنکه خانه اش تا مطب فاصله کمی داشت اما دکتر مطبی هم در خانه داشت و شب و نیمه شب بیمارانی که گاهاً با درد و آه و ناله به خانه اش می آمدند را مداوا می کرد ، مهربان بود و مردمدار و این خصیصه وجه تمایزش با دیگران بود.

دکتر طلوعی سال ۱۳۴۴ درست ۵۰ سال پیش رئیس بهداری رودسر بود ، آن زمان املش مستقیماً زیر نظر رودسر اداره می شد، با هشت هزار متر زمینی که کاظم خان صوفی در املش وقف بهداری کرده بود درمانگاه املش را ساخت و گامی در جهت توسعه بهداشت و درمان آن منطقه برداشت . زیرا پس از انقلاب سفید و اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۱ ، دولت وقت درصدد توسعه خدمات پزشکی و بهداشتی روستاها و همچنین ایجاد سپاه دانش بود و دکتر از این فرصت نهایت بهره را جست و منشا خدمت به هموطنانش گردید.

این اواخر که پرستاری همسرش دکتر اختر نوروزی که او هم از دندانپزشکان قدیمی لنگرود است را مستقیما بر عهده داشت کمتر به امورمطب می پرداخت اما با آن همه گرفتاری کماکان طبابت می کرد. میدانم خبر صبح جمعه برای کسانی که می شناختنش بسیار تکاندهنده بود ، امروز لنگرود و رحیم آباد به تلخی زیتون های شمال گریستند چون کسی از میانشان رفت که تنها پزشک نبود بلکه انسانی خیر و مردمی بود که همگان دوستش داشتند. آری مردم هرگز کسی را که برایشان منشاء خدمت بوده فراموش نخواهند کرد ، بقول شاعر :

تا ابد یاد عزیزان ز دل و جان نرود

جان اگر رفت ولی خاطر خوبان نرود…

 

ارسال نظر به عنوان مهمان

پیوست ها

0

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد