بازدید سایت

ما 6 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

تخت سر درازه کشه دارم. کتاب می دس دره.

 ناگا دینم گاره مانسان، می گومان ای نفر مرا ایشانه. اول فکری بم کی ایشتیباه کوداندرمه. محل ننم. او ای نفر، دس نکشه. دونباره مرا تکان دیهه. ویریزم. ارا اورایا فاندیریم. بیسمیلّا گیرم. اجور موقعنه، آدم ویشتر خدایا دوخانه!

ایواردم فلارزم. امی خانه  لوستران کی وا علی القایده تکام بوخوردابید، جه ترس، بچسبسته ایید به سقف.

سالن پنجره یا وازا کونم. ای نفر، جه خیابان مرا دوخانه:

زلزله بو آقا؟ شومان حس بوکودید؟

گمه:

می گومان بو. شوما چی؟

گئه:

من! نه حس نوکودم! یعنی هیچوقت حس نوکونم. من فقط واخبرا کونم.

بازون رادکفه شه ...

چاف نت

ارسال نظر به عنوان مهمان

پیوست ها

0

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد