بازدید سایت

ما 48 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

بازارها در هر کجای دنیا که باشند مکان های دیدنی و قابل توجهی هستند. خصوصا" برای افراد تازه وارد. هر مسافر و جهانگردی همین که پا درون شهری می گذارد، از اولین مکان هایی که دیدن می کند، بازار آن دیار و سامان است.

اگرچه بازارها از مهم ترین شاخصه های اقتصادی جوامع مختلف هستند اما باید به این نکته نیز توجه داشت که همین بازارها خصوصا بازارهای محلی می توانند دربردارنده اطلاعات بسیاری از رفتارهای اجتماعی، فرهنگی، تاریخی، مردم شناسی و... باشند.

 همان طور که می دانیم بازارها به لحاظ اقتصادی، جغرافیایی و اجتماعی و... انواع مختلفی دارند . از بازارهای جهانی گرفته تا بازارهای داخلی و بازارهای محلی و فصلی یا بازارهای ثابت یا سیار و... اما آنچه مدنظر ماست، بازار موسمی هفت گانه روستای ناصرکیاده شهرستان لاهیجان است که در نوع خود بی سابقه و بی همتاست. برخلاف همه بازارهایی که دادوستدها و درآمدهای پولی در آنها نقش اساسی و تعیین کننده دارند، بازار هفت گانه ناصرکیاده بر اساس یک رفتار فرهنگی و آیینی بر پا می شود و برعکس همه بازارها دادوستد و معاملات پولی به لحاظ مهم بودن در حاشیه قرار می گیرد.

بازارهای موسمی معمولا در مناطق کشاورزی و پس از موسم برداشت محصول برپا می شوند. کشاورزان هم فرصت کافی برای این کار دارند و نیازمند شرایطی هستند تا مازاد محصول خود را بفروشند اما بازار هفت گانه تحت همین شرایط رایج نیز برپا نمی شود.

از دیگر شاخصه های این بازار، زمان برگزاری آن است که می توان به جرات گفت در برابر دیگر بازارها استثناست. شالیکاران منطقه همین که از کار نشاء و وجین شالیزارهایشان فارغ می شوند، این بازارها را برپا می دارند. این بازار تا زمان برداشت و درو برنج ادامه دارد. زمان برداشت که فرا می رسد، بازار برچیده می شود. از زمان برپایی و تا زمان برچیدن بازار، کشاورزان چیزی حدود ۵۰ روز فرصت دارند و معمولا در این مدت معین و محدود هفت بار این بازار در حیاط وسیع و پر از چمن بقعه سیدرضی کیا ناصرکیاده لاهیجان برپا می شود.

 مردم منطقه چه آنهایی که بومی آنجا هستند و چه آنهایی که به دلایل مختلف ترک منطقه کردند، سعی می کنند بنا به سنت دیرین خانوادگی لااقل در یکی از بازارها شرکت کنند. در این بازار مانند همه بازارهای محلی همه جور کالا فروخته می شود و متولیان بقعه محل بنا به رسم پیشین بخشی از حیاط وسیع بقعه را به بازاریان اختصاص می دهند تا بتوانند کالا های خود را بساط کنند. اما آنچه به این بازار اهمیت ویژه می دهد، برپایی آن در شب است که از این لحاظ هم زیبا و هم بی نظیر است. بازارها، فقط در شب های جمعه و با اقامه اذان مغرب شروع و تا پاسی از نیمه شب ادامه دارند.

 از دیگر ویژگی های منحصر به فرد وجود دکه های قصابی است که تقریبا پردرآمد ترین بساط های بازار هستند. در هر دکه ای یک یا دو گاو سلاخی شده آویزان است و در کنار دکه مجمرهای بزرگ آتش نیز قرار دارد. 

تمام کسانی که در این بازارها شرکت می کنند، در واقع زایر بقعه و آستان سیدرضی کیا هستند، به همین جهت تمام رفتار و کردارهایشان در آن زمان و مکان خاص نوعی مناسک به حساب می آید. بیشترین بخش حیاط بقعه، اختصاص به خانواده ها دارد و هر خانواده ای بنا به میزان جمعیت خود در حیاط برای خوردن شام فرش و سفره پهن می کند. معمولا برنج را در خانه طبخ و باقی غذای شام را از دکه های قصابی تهیه می کنند. بعد از خوردن شام هر کس به کاری مشغول می شود، زیارت آستانه و خواندن ادعیه و تا خرید کالا از بازار.

در بازار هر خانواده یا شخصی کالایی را به جهت تبرک و تیمن خریداری می کند. معمولا پیش از خرید هر چیزی نیت می کند. مثلا مادری پیش از تولد نوزادش لباس یا عروسکی می خرد یا برای پسران و دختران مجرد به نیت عروسی چیزی خریداری می کنند و... . از دیگر نکته های گفتنی این بازارهای هفت گانه که ریشه در آیین بخت گشایی دارد، نشان کردن فرزندان برای ازدواج و زندگی تازه است. اغلب مادران، پسران و دختران رسیده و دم بخت را در این فرصت آیینی به یکدیگر نشان می دهند که پس از قبول طرفین معمولا پس از برچیدن بازار و برداشت محصول سوروسات عروسی را برپا می دارند.

 بازارهای هفت گانه بقعه آقاسیدرضی ناصر کیاده که به «آسد بر» مشهور است، تقریبا از روزهای آغازین ماه تیر شروع و تا نیمه مرداد، فقط در شب های جمعه ادامه دارد و در هر بازاری چیزی بالغ بر چندین هزار نفر شرکت می کنند. سوای این بازار، بازارهای دیگری مشابه آن در روستاهای همجوار مانند «شیرجو پشت» و «شیشال» برپا می شد که در سال های اخیر به خاطر ایجاد ارتباطات جاده ای و رونق بیشتر بازار ناصر کیاده تقریبا از رونق افتاده اند.

 

چاف نت

ارسال نظر به عنوان مهمان

پیوست ها

0

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد