بازدید سایت

ما 57 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

آدام اولئاریوس در سفرنامه ی خود درباره زنان گیلانی می نویسد : پوست گیلانی ها به سبب نوع آب و هوای منطقه زیستشان سفید تر از اهالی ایران است . زیباترین زنان در میان شرق گیلانی ها دیده می شود که  خلاف سایر زنهای ایرانی در ملاء عام پوشیده ظاهر نمی شوند .

دوشیزگان موی خود را بیست و چهار گیسو بافته اند که بدون سر انداز  بر شانه های آنان افتاده است.

 

چاف نت

 

زنان دامن کوتاه به تن  دارند که پیراهن شان  روی آن افتاده  است . کفش چوبی یا پارچه ای به پا می کنند که فقط انگشت شست پا در قسمت جلو درون حلقه ای فرو رفته و به این ترتیب کفش به پا محکم شده است با این کفش چنان قادر به راه رفتن هستند که سبب شگفتی است.

هنگام بارش باران که در انجا اغلب وجود دارد زن و مرد با پای برهنه راه می رفتند و به همین دلیل گیلانی ها کف پای پهن و زمختی دارند . لباس اهالی گیلان به سبب رطوبت زمینی که باید دائما روی آن کار کنند خیلی کوتاه تر از لباس سایر ایرانی هاست. گیلک ها کلاهی به رنگ قرمز از پارچه بر سر دارند و تالش ها کلاهی از پوست بره به رنگ مشکی بر سر می کنند .

پیر آمده ژوبر فرانسوی  که در سال 1805 در زمان فتحعلی شاه به ایران سفر کرده بود در سفرنامه زنان گیلان را اینگونه توصیف می کند:

شگفت انگیز ، و خیلی راست است که زنان آن استان، به طور قابل ملاحظه ای خوشگل هستند . آن زن هایی که هیچ کشت و کار نمی کنند ، رنگ خیلی زیبایی دارند و دیگران نیز به نظر می آید که از تندرستی ، خیلی بهتر از مردهایشان، برخوردار هستند .

 

چاف نت

 

مادام کارلاسرنا جهانگرد ایتالیایی در سال 1877 (1256 ش) در سی امین  سال سلطنت ناصر الدین شاه به ایران سفر کرد . این خانم جهانگرد درباره زنان گیلان این گونه می نویسند:

دراین منطقه ( رودبار) زنان صورت خورد را می پوشاندند. خال کوبی آبی رنگ روی بازوان و پاها، میان زنان طبقه ی متوسط بسیار رایج بود. لباس های زری دوزی شده و نقره دوزی شده آنان و سر وسینه پر جواهرشان، نشان می داد که اهالی شهر از تنعم و زفاه کامل برخوردارند .

هانری بایندر جهانگرد و باستان شناس فرانسوی در اوخر قرن 19 به ایران سفر نمود و درراه بازگشت از رشت و انزلی نیز عبور کرد. وی در سفرنامه خود درباره زنان گیلان اینگونه می نویسد:

 اهالی، زن و مرد، تقریبا پابرهنه یا صندل راه می روند . پاهای زنان گیلانی تا زانو عریان است . لباس آن ها پارچه ی پنبه ای آبی رنگ است . زنان اوقات خود را در شالیزارها گذرانده ، موسم کشت و کار دانه ها را لگد مال می کنند و موقع رویش گیاه از آن ها مواظبت می نمایند . تمام کارهای پر زحمت را زنان انجام می دهند. مردان در خانه می مانند و به کار خانه داری مشغولند. (مردان) هر چند کمتر از زنان در معرض بخارهای مرداب قرار دارن، اغلب گرفتار بیماری لاغر و نزار هستند، در حالی که زنان، ظاهرا نیرومند و سالم به نظر می رسند .

 

چاف نت

 

ارسال نظر به عنوان مهمان

پیوست ها

0

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد