telegram logo icon 4

آدرس تلگرام :

 t.me/chafnet

بازدید سایت

ما 31 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

تلیمبار ( به تلفظ چافی : تیلمار ) ، در گذشته کمتر کشاورز چافی ای  بود که در حیاط خانه خود دو یا سه تا از این سازه ها به اسم تیلمبار یا تیلمار نداشته باشد  . یعنی هر کسی در گذشته تیلمبار بیشتری داشت ابهت بیشتری هم داشت .

noughan 1

 

 اکثر این سازه ها از چوب ساخته شده بود که پوشش سقف آن از گالی ( نوعی گیاه خودرو که در گیلان می روید ) و گاها" از حلب بود .

به چند منظور از تیلمبار استفاده می کردند : یکی اینکه در بهار که موقع نوغان و پرورش کرم ابریشم بود از آن برای پرورش کرم ابریشم استفاده می کردند . در زیر بام کاه و کولُش تیلمبار ، یک سقف از چوب درست می کردند و روی این سقف را با چهار چوب می بستند تا بتوانند در روی آن قرار گرفته و به کرم ابریشم برگ توت برسانند .  بلندی آن به اندازه یک قد آدم بود و وقتی اندازه کرم های ابریشم  به یک بند انگشت می رسید به تیلیمبار می آوردند و هر روز از برگ درخت توت که میوه توت نداشت به این کرم زیبا وجالب می دادند . زمانیکه اولین نشانه های پیله زدن معلوم می شد ، بعضی از قسمت ها را با علفهای بوته ای شکل به اسم کرف می پوشاندند . اصطلاحا به این مرحله خال گذاشتن می گفتند . زیرا کرم ها دیگر برگ توت نمی خوردند و برای پیله زدن به دورش به این کرف ها پناه می بردند . زمانیکه پیله ها سفت می شدند ، اهالی ( اهل خانواده ، دوستان و آشنایان ) زیر تلمبار جمع می شدند تا پیله ها را از خال جدا کرده و پاک کنند . پیله های پاک شده را ابتدا درون تشت و سپس درون گونی های بزرگ می ریختند و جهت فروش به بازار عرضه می کردند .

بعد از همه این کارها نوبت به جمع آوری مدفوع کرم های ابریشم می شد . به لهجه چافی به مدفوع کرم ابریشم نوغون زور ( نوغان زور ) می گویند . مردم چاف از آنها بعنوان کود در محصولات کشاورزی استفاده می کردند .

13950224163821727696264

یکی دیگر از استفاده کاربردی تیلمبارها ، بعد از برداشت محصولات برنج بود . در این موقع سقف کاذب که برای پرورش کرم ابریشم بود را برمی داشتند و پایین و دور و اطرافش را   با ترکه های سر شاخه ی درختان می پوشاندند تا محصول شالی از گزند موش ، پرندگان و مرغ ها و دیگر حیوانات در امان بمانند .

  بعداز اینکه شالی ها را در بیجار اصطلاحا" کوه می زدند آنها را بوسیله اسب با نظم خاصی بطوریکه خوشه ها مخفی باشند در تیلیمبار جا سازی کرده و این کار پرمشقت را بیشتر زنان پر توان کشاورز انجام می دادند . درود بر روانشان و همتی که داشتند و همین زنان اصیل و زحمت کش بعداز فارغ شدن از برداشت در گوشه ای ازتلیمبار تا عید با یک وسیله ای به اسم دوچین (مجمع ی چوبی) روزی دو و نیم تا سه کوهه و شاید هم بیشتر کار خرمن کوب را می کردند ( به گویش گیلکی : هه پاتن) و در کنار آن به بچه داری و شوهرداری و خانه داری و پخت و پز  نیز مشغول بودند و هیچ گاه  دم از نابرابری نمی زدند.

تیلمبارها برای قدیمی ها دنیایی از خاطره هاست . چقدر از بالای آن زمین خورده و چه تابستانهای داغی که بدنبال چوچار ( نوعی مارمولک ) به این سو و آن سوی تیلمبار می دویدند .

ارسال نظر به عنوان مهمان

پیوست ها

0

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد